6 October 2019

"The Quilt". A Sewers Factory (Ghent)





photo Tomas Uyttendaele




A Quilt, a sewers factory, Gent (2019) betreft de productie van monumentaal genaaid textielwerk dat gebaseerd is op een door de kunstenaar georganiseerde bijeenkomst van lokaal progressieve groeperingen die iets willen veranderen om een betere wereld te creëren. Tijdens die bijéénkomsten vond een collectief gesprek plaats dat prangende maatschappelijke vraagstukken betreffende onze hedendaagse democratische ruimte bespreekbaar maakte. Deze gesprekken zijn te horen en zien op de bijhorende video. De quilt bestaat enerzijds uit de genaaide logo’s van deze groeperingen en anderzijds uit een genaaid schema op witte vlakken stof van het respectievelijk gevoerde gesprek. De installatie is een collectief werk, niet alleen omdat het enkel tot stand konden komen via medewerking van deze groeperingen maar ook omdat het vervaardigd werd in samenwerking met verschillende textielkunstenaars. Zo veranderde deze zomer, tijdens een werkperiode van twee weken, de ruimte van galerie Tatjana Pieters in een naaiatelier/fabriek. 



A Quilt, a sewers factory, Ghent (2019) concerns the production of a monumental sewn textile work based on a meeting of locally progressive groups who want to change something in order to create a better world organised by the artist. During these gatherings a collective discussion took place that made pressing social issues concerning our contemporary democratic space discussable. These conversations can be heard and seen on the accompanying video. The quilt consists, on the one hand, of the sewn logos of these groups and, on the other hand, of a sewn diagram from the conversation held respectively on the white parts of the quilt. The installation is a collective work, not only because it could only be realized through the cooperation of these groups, but also because it was made in collaboration with various textile artists. This summer, during a two-week working period, the space of gallery Tatjana Pieters changed into a sewing workshop/factory. 






film still conversation with organisations




photo Tomas Uyttendaele



----->









Enkele notities over A Quilt, a sewers factory’ Gent (2019)

A/ ik zie het werk als een monumentaal document dat de verschillende locale politieke, activistische groeperingen en de aanwezige democratische energie op een bepaald tijdstip binnen een bepaalde plaats (Gent) in beeld brengt. Verdere quilts zullen gemaakt worden in andere steden. 

B/ Ik zie het werk als een verbindende act door het bijéénbrengen van deze groepen*. Mijn positie als kunstenaar heeft in die zin een ondersteunende rol. Het werk kent zijn oorsprong in mijn onderzoek/bedenkingen betreffende de relatie tussen esthetiek (kunst) en politiek. Waar de kunstenaar dikwijls vormen van dissensus (of een soort conflict) teweegbrengt, wilde ik me hier richten op de vormen van dissensus die net bij deze groeperingen (in de echte politieke ruimte) aanwezig zijn. Ze breken met de status quo en uiten dat door actie (conflict) en tegelijk hebben ze elk hun eigen narratieven voor een betere toekomst. Wat ik tot stand breng is een vertaling van deze energie.

C/ De omzetting van gesprek en logo's naar het textiel verandert wat als extreem gezien wordt in een gevoeligheid die eerder zorg uitdraagt (textiel). Het wil met andere woorden het vervreemdende en afschrikkende beeld van wat als extreem gezien wordt, ombuigen naar iets tactiel. 
Tegelijk is alles genaaid met een naaimachine (ook de tekst!). Tijdens een intensieve werkperiode deze zomer veranderde de galerie hiervoor in een fabriek/naaiatelier. De arbeid voor het totstandkomen van de quilt en de zorg waarmee het gemaakt is, speelt een belangrijke rol in het werk. Het behelst een erkenning en is een zorgend gebaar. Maar de naald die machinaal duizenden malen door textiel prikt, heeft natuurlijk ook een hardheid die gerelateerd kan worden aan de noodzaak voor maatschappelijke verandering.

D/ Historisch verhoudt het werk zich tot het ideeëngoed en de vormgeving van de Russische constructivisten met het naaiatelier als een directe link. De kleurvlakken zijn echter vervangen door kleurrijke logo's waarachter echte groeperingen met een beeld voor een andere toekomst en echte (daadwerkelijke) menselijke energie zitten. Deze beweging wijst ook op de terugkerende bevraging van mijn werk betreffende de relatie tussen kunstruimte (binnen) en maatschappelijke ruimte (buiten). 

E/ Het werk hangt, kan opgevouwen worden en weer opengevouwen en opgehangen. Het is dus mobiel en kan als decor dienen voor nieuwe gesprekken (in Praag bijvoorbeeld vond tijdens de opening zo een gesprek plaats). Het kan dus steeds geactiveerd worden door opnieuw groepen uit te nodigen voor een gesprek.



*Door de verbonden vlaggen en de witte ruimte ertussen met het schema zou je er de verbeelding van een democratisch (maar volledig progressief) parlement in kunnen zien.








photos exhibition Tatiana Pieters Ghent, Tomas Uyttendaele